Benimle Oynar mısın? diyerek yeni maceralara yelken açıyoruz

Merhaba sevgili arkadaşlar oyunun okul çağında çocuklar üzerindeki etkisi biz öğretmenler tarafından bilinmekte.Benimle oynar mısın?diyerek öğrencilerimizle birlikte yeni maceralara yelken açarken uyguladığımız tüm çalışmaları blog sayfamdan

takip edebilirsiniz.

Bana beni farkettiren:KUKLAM ANLATIYOR

Aylardan şubat...Soğuk....Ama aklımdaki fikirler dur durak bilmeksizin sıcak.Heralde tabiatım gereği enerjik olmayı seven bu enerjiye de çevremdekileri dahil etmekten mutluluk duyan biriyim ki başladım fikirlerime yoldaş aramaya...Etwinning portalıyla daha önceki Erasmus deneyimimde tanışmıştım.Ama böylesine kalabalık bir ekibi kapsayacak güzel bir iş yapacağının farkında olmadan...Gezinmeye başladım...Notlar bırakmaya...Beraber yürütülecek etkinlikleri yaymaya...Davet ettım herkesi...En samimi en özverili en meraklı cevap Hüseyin Ak İlkokulundan Hazime Çevik öğretmenimden geldi...Şimdi candır kendisi(o zamanlar daha bilmiyordum)Derken başladık birlikte kurduğumuz her asfaltta kaldırımda yol almaya...Eşlik etti yolumuza birbirinden kıymetli öğretmen arkadaşlarımız ellerinde taşlarla,boyalarla,fırçalarla...
Çocukların yüreğine heyecan gözlerine merakla dokunduk.Bu dokunuşları da birimiz değil hepimiz olarak yaptık.Sevgili Çağrıbey İlkokulu idarecileri ve öğretmenleri öyle sorumlulukla,paylaşımla ve istekle işlediler ki projeyi ilmek ilmek parladı her adımda...
Benim bir diğer yarım Bedia Derya Topçu...Bana en başta inanan güvenen sorgusuzca desteğini esirgemeyen İngilizce öğretmeni güzel arkadaşım.Farklı bir boyut getirdi kazanımlara...
Adını anmazsam olmaz Sevgili Burcu Uluyılmaz...Kendisi çok özel biri...Bir tanısanız.. Senin olduğun her yerde bende varım diyen dürüstlük timsali bir eğitimci...
Hele Mine Tipi,Yeliz Şenocak bir diğer ağlarıydı en etkili anların...Çok sosyal ve bir o kadarda yaratıcılardır....
Daha sayamadığım memleketimin her yanından eğitimi  iş değil aşk bilen öğretmen arkadaşlarım...
Çocuklar KUKLAM ANLATIYOR sizin eseriniz,sizin hayalleriniz,sizin nefesiniz ve sesiniz...
Emeği geçen herkese gönülden teşekkürler....

Benim İlk Göz Ağrılarım

Henüz mesleğimin başında olmama rağmen geriye dönüp baktığımda nasıl da güzel anılar biriktirmişim.2011 Eylül ayında ilk okulum olan Esenler Özdebir İlkokulunda göreve başladım.Hayatımda unutamadığım o bütün meraklı ve küçücük gözlerin üzerimde toplandığı öğretmenliğimde ilk günümdü.İdareden sınıfı teslim aldığımda öylesine heyecanlıydımki listede bir sınıfta 63 öğrenci olduğunu dahi farketmemişim.Derken sırayla sınıfa çıktık.Ama ben daha önceden hiç böylesine kalabalıkta staj yapmamıştım.Bağırışlar çığırışlar her kafadan bir soru....Aman dedim ben şimdi nasıl ders yapacağım?Nasıl sahip çıkacağım?İlk dersin sonunda tansıyonum düşmüş stresten gözlerim karardı.Kendimi müdür yardımcısının odasında tuzlu ayranla buldum.İşte benim ilk ve son kez korktuğum kaygılandığım andı.Zaman geçti tanıştık.Paylaştık.Birbirinden güzel günlerle yol aldık.Onlar benim ilk göz ağrılarım.Özlemle anıyorum.